υπάρχει ακόμα ελπίδα πάρε μια πέτρα να λαξεύσεις με του ήλιου το καλέμι όσο ο χρόνος στο επιτρέπει στο κάτω-κάτω … βρες μια δικαιολογία, πες έχω τον ήλιο μου να υφάνω για να φανεί ο κόπος σου ας είναι άξιος ο μισθός σου! σελ. 86 – στον Ορέστη 20.2.2012 για την διασκευή Α.Χ.
κοιμότανε το κορίτσι μου στα χέρια μου ίσα που ανάπνεε σαν να καταλάβαινε που πάμε έκανε πολλούς σταθμούς το τραίνο στη Θήβα ανέβηκαν στρατιώτες στη Λειβαδιά γεωργοί και στην Αυλώνα ναύτες απ’ την Οινόη, την Χαλκίδα δεν κάπνιζαν στο βαγόνι μόνο στους διαδρόμους πυκνός καπνός ανέβαινε σαν θυσία στο σκοτάδι φτάσαμε το πρωί …
ομιλείτε χαμηλοφώνως αλλά ας αφήσουμε στην άκρη τις αυταπάτες τώρα είναι η εποχή που πρέπει να προσέχουμε τις συνομιλίες μας και ιδιαίτερα κατά τις ώρες αιχμής … σελ.43, εκδόσεις οδός Πανός, μαης 2006
… beware…of jealousy! It is the green-eyed monster, which doth mock the meat it feeds on. 3.3/167-9 pg 20 book compiled by Jane Armstrong the arden shakespeare thomson-learning,2001 british library library of congress
τέσσερις μέρες τον περιμέναμε να έρθει. την πρώτη μέρα δεν τηλεφώνησε επειδή είπε ότι δεν ήξερε πως ήμασταν ήδη εκεί, τη δεύτερη μέρα τηλεφώνησε και είπε ότι θα ερχόταν, αλλά δεν ήρθε, την τρίτη μέρα ήρθε στις δέκα το πρωί, ενώ ήμουν στην μπανιέρα, με σαπουνάδες στο κεφάλι μου, και μου ζήτησε να βγω αμέσως,…
… από ξυπόλυτη έμπνευση γνωρίζεις τί θα περπατήσεις. Αγάπη, διανυκτερεύεις την καλημέρα. και ήμουν η καλησπέρα απέναντί σου. εκεί που προλαβαίνει η καρδιά το χτύπο της. πλησίασε. το παρόν έγινε θαμώνας μιας τυλιγμένης χειραψίας … ως αγγίζεις υπόσχεση σε διάλεξα, θα ‘θελα πολύ… πώς να το πω …μα του ονείρου άγνωστη, είμαι παρθένα. σελ.16…
… in those small house, did they draw water from the well with two faces, thinking how the stars flicker like camp-fires across a plain or blossom borne away on the Spring River: autumn 2015, Poetry News, pg 6 poetrysociety.org.uk
Στη φάτνη των κτηνών Χριστός γεννάται χωρίς της Επιστήμης συνδρομή, η θεία φύσις κάνει για μαμμή κι ο δράκος, σαν αρνί, Θεός κοιμάται Αύριον, άντρας, σαν ληστής κρεμάται -Νέα του κόσμου θέλει οικοδομή- Σταυρό του δίνει ο Νόμος πληρωμή πλην άγιο φως στον τάφο του πλανάται Διάκοι του Βαάλ, δεν είναι δικός σας…
η μάνα μου σε κρεβάτι νοσοκομείου, μόνη μπλούζες χιόνι, γυαλιά μυωπίας και επισκεπτήριο τρεις με πέντε το φως στον θάλαμο κακοπληρωμένη νοσοκόμα πλησιάζω αργά κάνω πως δεν βλέπω το ρολόι η μάνα μου με ρωτάει: -τι λες: φεύγω τη σωστή ώρα: η φωνή μου βγαίνει απ’ το υπόγειο από στοίβες ξύλα, ένα λίκνο, άδεια ράφια…
η κορδέλα της ανατολής κρεμάστηκε στην πόρτα απ’ έξω η μυρουδιά της χρυσόσκονης σε αντιπαράθεση με των ώριμων μήλων και η συγκατάβαση του καιρού να λάμνει προσεκτικά προς το μέρος μου δίχως άλλο το νερό γαλήνεψε μπορείς να καθρεφτιστείς στον ήλιο και ενίοτε να τον παρασύρεις στην κάμαρά σου ένα πρωϊνό του Θεού [σελ.…