– έχεις ένα πρόσωπο – καθαρό.
η φωνή του είχε τον αιφνίδιο ήχο της χορδής που σπάζει.
πλησίασε πιο πολύ, κόλλησε πάνω μου, ρόγχαζε.
τον έσπρωξα μα εκείνος είχε γαντζωθεί πάνω μου – άφησέ με.
σ’ αγαπώ. σ’ αγαπώ.
μ’ έπιασε πανικός και πάτησα τις φωνές
και τραβιόμουν να φύγω κι ο Πεισίστρατος με κρατούσε σφιχτά
είχε σκαρφαλώσει πάνω μου – σε παρακαλώ. σε παρακαλώ.
…σε παρακαλώ. σε παρακαλώ.
…κι έβγαλε κι άλλα χαρτιά κι ύστερα κι άλλα από ένα ντουλάπι
κι ύστερα πήρε το ποίημα και το ανέμισε
κι αυτό κι αυτό. όλα είναι δικά σου. για σένα.
τάγραψα για σένα. τάγραψα και τάμαθα απέξω.
σου το είπα για να σου κάνω εντύπωση.
σελ. 42, 43 εκδόσεις Κριτική, 2016
επιλογή – εισαγωγή Αργύρης Παλούκας