κρήνη σε λοφίσκο στοχάζεται από τα σπλάχνα της έγκατης γης
μικρά ροδοπέταλα σκύβουνε σε γωνίες στην βεράντα πλαγιάζοντας
έρωτας απίθωσε τις στιγμές από το εφηβικό εργόχειρο
και μένω σπίτι με έμπνευση γράφοντας βιβλία
ανήκοντας κάπου με τα αγνά δάχτυλα και την αθωότητα της ποίησης
συστημική αρχή εν δυνάμει:
ΑΣΗΜΙΝΑ ΑΝΤ. ΧΑΣΑΝΔΡΑ
CEO
PoetryAxion